2 Şubat 2012 Perşembe

"Seni Yarattım" (Güzel bir Yazı..)


Bir gün, çelimsiz, küçük bir kız çocuğu sokağın köşesine oturmuş yiyecek, para ya da alabileceği herhangi bir şey için dileniyordu. Üzerinde yırtık pırtık giysiler vardı, yüzü gözü kir içinde perişan bir durumdaydı.Küçük kız dilenirken, sokaktan genç, canlı ve iyi görünümlü bir adam geçti. Kızı fark etmişti ama belli etmemek için dönüp ikinci kez bakmadı. Büyük ve lüks evine, mutlu ve rahat ailesinin yanına geldiğinde, çok güzel hazırlanmış akşam sofrası onu bekliyordu. Fakat az sonra düşünceleri tekrar o yoksul kıza takılıverdi. Duyguları bir şeylere itiraz ediyordu. Sonra kolay yolu yeğledi ve itirazlarını Tanrı’ya yöneltti; ‘Böyle bir şeyin olmasına nasıl izin veriyorsun? Neden o küçük kıza yardım için bir şeyler yapmıyorsun, Tanrım?’ diye yakındı içinden. Sonra ruhunun derinliklerinden gelen bir yanıt duydu; ‘Yaptım. Seni yarattım!’

Hepimizin çevresinde bu türlü korunmaya muhtaç insanlar ,hayvanlar ..var. Bu soğuk kış günün de her birimiz birine yardım etsek ... Üstelik hem biz hem de onlar mutlu olur. Dünyada belki de fakir, aç, perişan hiç bir canlı kalmaz. Belki de bu dünyada hepimizin bir görevi vardır! Hepimize bir küçük kız,bir yaşlı, bir hayvancık düşse de mutlu etsek.. Ne kaybederiz ki... Çok şey kazanırız..

8 yorum:

Var olan tüm olumsuzluklara rağmen hayat yaşanacak kadar güzel dedi ki...

Çok güzel bir yazı. Gerçekten her şeyi Allah'tan beklemek Ona isyan etmek, inkar etmek çok yersiz ve anlamsız gelir bana. Yazıda ki "... Yaptım. Seni yarattım!" kısmı herşeyi fazlasıyla anlatıyor...

yaren dedi ki...

Evet haklsınız arkadaşım.. Nefse zor gelen şey sanırım, bizim olduğunu düşündüğümüz şeylerden, ihtiyacı olanlara bir bölümünü vermek.. Bizler bu verme eylemini gerçekleştiremediğimiz için de vijdanımızın bizi rahatsız etmesinden dolayı da suçlayacak birilerini hep ararız ve sonunda da yaradanımıza sitem ederiz. O na neden engel olmuyosun yada yardım etmiyorsun tarzı sitemelrde bulunuruz.. Oysa herkes durumuna göre birilerine yardım etseler belkide gerçekten fakir ve zor durumda olanalrın sayısı belkide daha az olacaktır.. Değerli yorumunuz için teşekkürler..

müjde dural dedi ki...

Hakikaten güzel bir yazı. Evsiz insanlar 83 tanesi mi ne ölmüş Avrupa'da:( evsiz veya yoksul insana yardım etmeyi çok isterdim ama kelin kendi merhemi yok başına sürmeye veya kendi muhtaç bir himmet dede nerede kaldı başkasına yardım ede durumundayım, söylemesi ayıp rahmetli babamdan kalma başımı sokacak evim var çok şükür kirada değilim, bir de üç aylığım var o da sadece kendime değil, kızkardeşimin ihtiyacı olur ona, iki öğrenci yeğenim var ona gidiyor. Bana kala kala ancak kendim ve Bücürük'e yetişiyor inan çok özellikle kışın doğal gaz ve elektrik (kombi yüzünden)resmen ay sonunu çok zor getiriyorum, şöyle pratik bir çare buldum üç aydan aya alıyorum ya, ilk iki ay iyi, üçüncü ay elektrik su tlf ve interneti yatırmıyorum, bekliyorum maaşımı alınca yatırıyorum yoksa mümkün değil aç yatarım..bunları biraz da şunun için mecburen yazdım, ben sokakta yani apt. bahçesinde iki (bazen anneleri de geliyor dört ediyor)kedi besliyorum ya, şimdi bazıları (sen ve diğer arkadaşlarım demezsiniz yanlış anlama)niye kedi bakıyorlar? kedi bakacaklarına kediye masraf edeceklerine bir çocuk büyütsünler vs. gibi ahkam kesiyorlar.

Şimdi benim durumum, maaşım belli, ben bu durumumda ancak kediye bakabilirim, o bile zorluyor beni, çünkü kedi aslan familyasından olduğu için mutlaka protein yani et, tavuk türü şeyler yemesi lazım, sırf makarna ile olmuyor yoksa hastalanır iyi beslenemez,kolay değil ama kendimi zorluyarak bakıyorum sigaram yok kuaförüm yok oradan kıs, buradan kıs, üst baş almıyorum işte kedilere bakabiliyorum.

Ama bir çocuk ben de isterim bakayım da çocuk KEDİ İLE bir mi? Yani biz kedilere bakanları kınayanlar, ayıplayanlar bir düşünmüyorlar. Herkes kediye biraz kıssa kendini bakabilir, ama herkes bir çocuğa bakamaz. Yani bu çocuğun ayakkabısı var, üstbaşı var, giysileri var, oyuncakları var, okula gidecek, kitabı, defteri çantası var, yani sadece yemek yedirerek bir çocuk büyütülmez ki!

Az önce iki yavru ve sarmanın annesi yani Kunduz geldi,mamalarını verdim, suları da buz tutuyor, üşenmiyorum musluktan su doldurup her gün iki üç kez su döküyorum su kabımız var bahçede, buzun üzerinde biriken suya koşa koşa gelip içiyorlar, insanlar bunlar kışın susamaz sanmasın kışın da susuyorlar, ve çoğu insan bunları yapmıyor çünkü ÜŞENİRLER, buz gibi soğukta merdivenleri in, çık su getir buz tutan suya su dök, gel akşam yine buz tutan suya su dök gel, yedikleri mamaların gazete kağıtlarını konu komşu laf etmesin diye topla, çöpe at, (bahçeyi pis bırakmıyorum)sabah akşam bu işler inan kolay değil, bir de bahçe biçimsiz belimi incittim atlar zıplarken:((bir hafta çektim yeni geçti ağrısı..bunları da Allah sevap yazsın diye yapmıyorum içimden geldiği için yapıyorum..yalnız görsen Yarenciğim minik sarman bu buz gibi soğukta bile karnı doyunca bir keyiflendi ki çok hoşuma gitti:))pantolonumun paçalarına tırmıklar atıyor gel oynayalım diyor:)))bir de onlara yuva bulsam çok sevineceğim çünkü yaz gelince bunlar alıştı konu komşu bana kızmaya başlayacak emin ol...

yusufum dedi ki...

Güzel bir konuya değinmişsiniz. Herkes çevresinde yoksul, garip insanlara elinden geldiğince yardım etse her ikisi de mutlu olur. Yüreğinize sağlık. Teşekkür ederim. Sevgiler.

nurtendemirel dedi ki...

Daha önce bir yerlerde okumuş olmama rağmen tekrar ve ibretle okudum. Teşekkürler canım. Bir de NOT: Şablonun harika:)

yaren dedi ki...

Ben teşekkür ederim Yusuf bey değerli yorumunuz için..

yaren dedi ki...

Ben teşekkür ediyorum Nurtenciğim, şablonu beğenmene de sevindim.. Deneme yanılma yöntemiyle bir şeyler yapmaya çalışıyorum..

yaren dedi ki...

Teşekkürler Müjdeciğim..