17 Ekim 2017 Salı

Nerede İnsanlık?






Gökyüzünde sis var, dağlarda duman.
Beklemekten yorulduk, kalmadı derman.
Acı, ölüm, gözyaşı, kin, nefret, kan,
İnletti semayı, feryad-ı figan

Nerede kaldı? "barışı" getiren kervan.


İnsanoğlu nefsine esir olmuş,
Gözünü hırs, kin ve nefret bürümüş
Kendinden başkasını görmez olmuş
Zalimler, zulümle abad olmuş


Ahlak edep hak getire, adalet hepten çökmüş
Yalan, dolan, riya baş tacı,
Helali haramı düşünmek kimin harcı?
Mazlumun yüreğine çöreklenmiş bir sancı


Haksız cana kıyanın sonu olur hüsran.
İnsan olan insana, nasıl olur düşman?
Geç olmadan çıkmalı zulüm deryasından
Saplanıp kalmadan cehalet batağından


Gelmedi, insanlığı getiren kervan.
Geçmeden iş işten var farkına!
Neye faydası var biriktirdiğin meta'ın
Kara toprak değil mi? Sonunda yatağın.



Hanife MERT

Abat: Huzura kavuşmak, bayındır, mutlu olmak demek. Zalimlerin zulüm ederek mutlu refaha kavuşması zengin olması



4 yorum:

bücürükveben dedi ki...

Hanife'ciğim ne kadar güzel, samimi, sade bir dille isyanını dile getirmişsin, yüreğine, eline sağlık canım, çok beğendim şiirini. Bence bunları da bir kitapta toplamalısın.
Sevgilerimle öptük. :)

Hanife Mert dedi ki...

Çok teşekkür ediyorum Müjdeciğim. Bazen olaylara kızıyorum işte öyle karalamaya çalışıyorum. Bu şiiri iki yıl önce yazmıştım. Dün Mersin'de patlama olmuştu ya, o yüzden de tekrar paylaştım. Canım kitap olacak kadar yok şiirim.
Beğenmene sevindim. Ben de öptüm canım. Sevgiler.

incidennotlar dedi ki...

Yüreğine saglık.Ne kadar içten,samimi yazılmış bir şiir.
Yeteneğini tebrik ediyorum.
Devamını bekliyorum.
Sevgiler

Hanife Mert dedi ki...

Çok teşekkür ediyorum incidennotlar. Arada böyle geliyor ilham işte amatörce bir şeyler yazmaya çalışıyorum.

Sevgiyle mutlu kal.

Maziyi Hatırlamak Bazen İyi Gelir

Eskiden yeterdim kendime Artardım bile  Şimdi ne yapsam nafile! ...  Ve  Kim demiş ´can eskimez´ diye  Bu can tedirgin ten...