8 Eylül 2013 Pazar

Umudun Bittiği yerdedir Ölüm!

Bizi yaşatan, hayata bağlayan, zorluklarla mücadele gücümüzü kamçılayan, ölüm ile hayat arasında bir köprüdür umut.
Eğer nefes alabiliyorsanız, içinizde umut ışığı hep yanacaktır, yanmalı. insanın içinde yanan o ışık hayal gücü ile sabırla desteklenerek hayat bulur. Kimi zaman bir fakirin sofrasındaki çorbada, kimi zaman zenginin bankadaki hesabında, bir hastanın ilacındaki şifada, bir öğrencinin notunda, bir gencin geleceğinde, bir aşığın vuslatında, bir memurun emeklisinde, bir kuşun kanadında, bir toplumun savaşsız, barış, kardeşlik sevgi duyguları ile bezenmiş çağdaş uygarlığı yakalamasında, soğukta titreyen evsiz bir yetimin sıcacık huzurlu bir evinde, huzuru tüketmiş bir ailenin,saadetinde gizli...
İnsan umuda en fazla, çaresizliğin girdabında kaybolmuşken ihtiyaç duyar. Çünkü çaresizliğin girdabında çabalarken umut anlamlıdır. Umut öyle bir şey ki, çaresiz kaldığın en zor anlarda görülen küçük bir ışığa, tıpkı pervanenin ateşe koştuğu gibi koşmaktır.
Yapmak istediklerinizin peşine düşmek! Bu uğurda zorluklar, engeller, önünüze çıkan her ne varsa umutla, sabırla, kararlılıkla, azimle ve inançla mücadele etmek.
Bu çok kolay değil elbet... Hatta hiç kolay değil! Zaten önemli olan zoru başarmak değil mi? Zoru başararak istenilen hedefe ulaşıldığında duyulan mutluluğu tarif edebilmek mümkün mü?.. Düşünsenize her şey kolay olsaydı, o istediğiniz şeye ulaşmanın kıymetini anlayabilir miydiniz? Her karşılaşılan engelde, zorlukta vazgeçmek yerine umudunu güçlendirerek "olay daha bitmedi" diyerek mücadeleye ve yola yeniden devam etmek. Yılmadan, yorulmadan…
Kimi zaman da umud eder, hayal eder, sabreder, mücadele eder ama istediğimize ulaşamayabiliriz. Karamsarlığa kapılıp umuttan, hayalden vaz geçmek yaşamaktan vaz geçmek demek değil midir? Çünkü insan umud ettiği ölçüde yaşar. Aydınlık karanlığın bittiği yerde başlar.
Evet sağımız solumuz karanlık görünüyor, öyle bakıyoruz penceremizden; kırmalıyız karaya boyanmış gözlüklerimizi , kırmadan anlayamayız dışarıdaki baharı.
Umutlarımız var , umutlar ki bizi hazırlar yarınlara.
İnsanın umudu bitmemeli, bitmesi kendinin bitmesi demektir. İnsan yürekten, inançla sarılırsa , birlikteliğin gücünü, birleşen ellerin yumruk olduğunu görür ve karanlığa bir balyoz gibi iner o yumruklar.
Gücümüzün heybetini görürsek, insanın kurtuluşunun, gücümüzün bütünlüğünden geçtiğini anlarız.
Umudun bitmesi demek insanın her şeyden vaz geçmesi, hayallerinden isteklerinden, özlemlerinden, beklentilerinden, kısaca yaşamından vaz geçmesi demektir.İşte bu noktada ölümden farksız bir yaşam devam eder.

Çünkü ölüm, umudun bittiği yerdedir.

Umut ışığınız sönmesin..

Hanife MERT

12 yorum:

Hobistanya dedi ki...

Hanife ablacım, harika bir yazı, tek solukta okudum,
Umudunu kaybetmiş birinin başka kaybedecek birşeyi yoktur,
Umudumuz ve hayallerimiz hiç bizi bırakmasın ..sevgilerle

Dostbahcesindenlezzetler dedi ki...

Umut isigimiz hic sonmeisn..umutlarimiz hic bitmesin tukenmesin..kalemine yuregine saglik sevgiler Hanifecigim:)

Hanife Mert dedi ki...

Çok teşekkür ediyorum hobiciğim, Okuyan gözlerine yüreğine sağlık canım. Aynen öyle umudunu yitiren birinin kaybedecek başka bir şeyi yoktur. Her şeyinin kaybetmiş demektir.
Öpüyorum canım sevgilerimle.

Hanife Mert dedi ki...

Çok teşekkür ediyorum Emelciğim. Umudunu bitiren her şeyini bitirmiştir. Umutlarımız bitmesin. Onları hayal gücümüz ve sabırla beslemeli güçlü ve diri tutmalı.
Sevgilerimle canım .
sağlık, huzur ve mutluluklar..

nilay dedi ki...

Umudumuz ve hayellerimiz bitmesin inşallah
Ne güzel bir yazı
Kalemine sağlık

Hanife Mert dedi ki...

Çok teşekkür ederim Nilaycığım okuyan gözlerine gönlüne sağlık.
Sevgiler..

Banu dedi ki...

Canımm Hanifem evet umudumuz hiç bitmesin... Biterse bizde biteriz ama çoğu insan hayallerle alay edip sen hayal dünyasında yaşıyorsun diyor ne ayıp tüm hayal ve umuda saygı duymak lazım. genelde hayaliyle alay edilen kişilerde en başarılı kişilerdir onlar kamçı olarak alğılamışlar çünkü... sevgilerimle öptüm canımmm:)

Hanife Mert dedi ki...

Banucum bu güzel yorumun için çok teşekkür ediyorum. Umut hayalle beslenmeli diri ve güçlü durulmalı aksi halde ölümden farksız bir hayat sürerdi.
Teşekkür ediyorum
sevgilerimle

Özgür Tatlar dedi ki...

Bir de sonbahar geldi mi sanki umutsuzluga kapılıyor insan.oysa bahar ayları oylemi ,insan daha umitli oluyor hayattan.yine de umidimiz hiç bitmesin.sevgıler .

Hanife Mert dedi ki...

Evet haklısın özgür tatlar. Sonbahar, hazan mevsimi insanı hem hüzünlendirir hem de karamsar yapar.
İnşaallah canım içimizde ki ümit ışığı hiç sönmesin. Yorum için teşekkür ediyorum, sağ ol.
Sevgilerimle..

Müjde Dural dedi ki...

of of Hanife'ciğim bu durumda ben sıksık ölüp ölüp yeniden diriliyorum:)))ülkenin hali, dünyanın hali canım çok sıkkın...yahu tanrının başka işi gücü yok muydu dünyayı yaratmasaydı canı sıkılıyorsa başka şeyler yapsaydı..
canım kocaman öpüyoruz sevgiler...

Hanife Mert dedi ki...

:)) Güldürdün beni Müjdeciğim. Sen sıkma canını canım. Düzelir girer her şey yoluna. Bir de her şey olacağına varırmış. Ne yapalım başa gelen çekilir..
Öpüyorum canım ikinizi de kocaman.
sevgiler.