9 Aralık 2012 Pazar

Ben Hiç İnsan Kaybetmedim...


Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim,
ya da asla birini severken karşılığını beklemedim...
Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim...
Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim...
Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım...
Ama hata insana mahsustur dedim..
Affettim, af diledim..
Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim..
Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.
Belki de içten içe sinsice güldüler...
Ama asıl unuttukları şuydu...
Ben aldanmadım...
Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar...
Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için...
Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için..
Oysa ben hiç insan kaybetmedim...
Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar
CAN YÜCEL

6 yorum:

Asya Yazar dedi ki...

Can Yücel üstat dediyse doğru demiştir:)

Hanife Mert dedi ki...

Bence de...:))

Hüseyin GÜZEL dedi ki...

Can Baba'nın çok güzel bir şiiri.
Emeğin sağlık.

siyahkuğu dedi ki...

Canımm harika bir paylaşım yüreğine sağlık, Bu aralar yoğun çalışıyorum, gelemiyorum:( kocaman öptümmm.

Hanife Mert dedi ki...

Teşekkürler Hüseyin Hocam..

Hanife Mert dedi ki...

Teşekkürler siyahkuğum..Evet bu aralar görünmüyordun. Allah kolaylık versin, güç versin canım.. Ben de öptüm,sevgiler.