Düşse, eğilmez almaya
Yüreğinde kibri çok,
Bilmez ki izin yok
Burada sürekli kalmaya.
Cehalet kalp gözünü kör etmiş,
Aydınlığı karanlığa terk etmiş.
Kendini sözleri ile nesh etmiş
Nereye kadar bu aldanış,
Nereye bu kaçış?
Ömür dediğin nedir ki?
Dün ile yarın arasında
bilmece.
Nedenlerle, niçinlerle,
Sorgulanan bin bir hece.
Vazgeçeceksin Kafdağı'ndan
Gideceksin öncekiler gibi sen de
Bilinmez bir geleceğe…
Hanife MERT
NOT: Görsel netten alıntı
Ne güzel hocam ya şu egomuzu yenebilsek kibirlerimizden kurtulup sevsek sevilsek affedebilsek ne güzel bir dünya olacak değil mi ama neden yapmıyoruz yapamıyoruz bilemiyorum çok teşekkür ederim gönlünüze sağlık
YanıtlaSilHürPost ben teşekkür ederim değerli yorumunuz için. Evet maalesef kibir ruhumuza yük, hayatımızı zindana çeviren bir duygu ancak, kurtulmak pek kolay olmuyor sanırım. Bence de kibirden kıskançlıktan kurtulup affedebilsek,sevebilse, hayatı güzelleştirebilsek dünyayı diyorum ben de..
YanıtlaSilKibir, insanı en çok etkileyen olumsuzluklardan bir tanesi. Bahsettiğiniz gibi öyle kendini Kaf Dağında zanneden birçok kimse var. Çok beğendim şiiri. Yüreğinize sağlık. :)
YanıtlaSilDert Anası Gülhan Çok teşekkür ederim Gülhan hanım. Sizin de okuyan gözlerinize sağlık. Sevgiler.
YanıtlaSil